Melatonine: wat het feitelijk doet en waarom ARC anders werkt

Melatonine is wellicht een van de meest bekende slaapsupplementen in Europa, en het lijkt dan ook logisch dat een formule voor slaap en herstel het zou bevatten.

De beslissing om melatonine niet op te nemen was weloverwogen, en ik denk dat het de moeite waard is om de redenering daarachter wat uitgebreider toe te lichten. Niet omdat melatonine geen waarde heeft, maar omdat ik geloof dat er belangrijke dingen zijn die mensen er niet altijd over te horen krijgen, en omdat ARC een fundamenteel andere aanpak hanteert die het waard is om te begrijpen.

Wat melatonine wel en niet doet

Melatonine is een hormoon dat door de pijnappelklier wordt aangemaakt als reactie op duisternis. De belangrijkste functie ervan is het signaleren aan het lichaam dat de overgang van licht naar donker heeft plaatsgevonden, waardoor de daaropvolgende fysiologische veranderingen mogelijk worden die slaap noodzakelijk maken: een daling van de lichaamstemperatuur, een verlaging van de hartslag en het geleidelijk afnemen van de neuronale activiteit. Het is een timingsignaal, geen kalmerend middel.

Bij correct gebruik is er een goed onderbouwde wetenschappelijke basis voor de effectiviteit van exogene melatonine in specifieke situaties. Jetlag, ploegendienst en een vertraagde slaapfase zijn hiervan de duidelijkste voorbeelden. In deze situaties raakt de interne biologische klok van het lichaam ontregeld door de externe lichtcyclus, en kan suppletie met melatonine een nuttig signaal bieden om deze weer in balans te brengen. In deze gevallen werkt het.

Maar de manier waarop melatonine in de algemene bevolking op de markt wordt gebracht en gebruikt, verschilt vaak aanzienlijk van deze specifieke, tijdelijke toepassingen. En dat verschil is volgens mij een belangrijk aandachtspunt.

De bezwaren tegen consistent, langdurig gebruik van melatonine

Dit is een gebied waar de wetenschap tot enige voorzichtigheid maant, hoewel dat in de discussies binnen de wellnesswereld zelden naar voren komt.

De eerste zorg betreft feedbackremming. Het lichaam controleert voortdurend de hormonen die het produceert en past zijn eigen aanmaak daarop aan. Wanneer exogene melatonine regelmatig wordt toegediend, met name in de relatief hoge doses die vaak in consumentenproducten voorkomen (vaak 5 mg of 10 mg, wat meerdere malen hoger is dan de fysiologische niveaus), zijn er aanwijzingen dat de pijnappelklier zijn eigen endogene productie kan verminderen. Het lichaam gaat in feite afhankelijk worden van de externe bron in plaats van zijn eigen synthese in stand te houden. De mate waarin dit effect zich voordoet, verschilt per individu en is nog steeds een actief onderzoeksgebied, maar het is een farmacologisch plausibel en waargenomen fenomeen dat aandacht verdient.

De zorg is niet dat melatonine op korte termijn schadelijk is. Het probleem is dat het consequent aanvullen van een hormoon dat je lichaam van nature produceert, na verloop van tijd de motivatie van je lichaam om het zelf voldoende aan te maken kan verminderen.

De tweede zorg betreft de dosering. De meeste melatonineproducten die in Europa worden verkocht, bevatten een aanzienlijk te hoge dosering in vergelijking met wat fysiologisch gezien passend is. Onderzoek wijst uit dat doseringen van 0,3 mg tot 1 mg voldoende zijn om het circadiane signaaleffect te bereiken dat melatonine beoogt te leveren. Producten met 5 mg of 10 mg leveren niet vijf of tien keer zoveel voordeel. Ze leveren een farmacologische dosis van een hormoon dat uw lichaam van nature in veel lagere concentraties aanmaakt. De effecten van langdurige blootstelling aan suprafysiologische melatonine op de endocriene feedback, receptorgevoeligheid en circadiane synchronisatie gedurende jarenlang gebruik zijn nog niet volledig in kaart gebracht.

De derde zorg is wellicht de meest praktische: melatoninesupplementen, zelfs als ze werken, pakken de oorzaak van de slaapstoornis niet aan. Als het onderliggende probleem een ​​verhoogd cortisolgehalte 's avonds, een voedingstekort of een onvoldoende GABA-activiteit is, kan het innemen van melatonine de symptomen tijdelijk verlichten, terwijl de onderliggende oorzaak onbehandeld blijft.Als de supplementatie wordt gestopt, blijft het probleem precies op dezelfde plek bestaan.

Waarom het aanpakken van het traject belangrijker is

Bij de meeste mensen die moeite hebben met slapen, ligt het probleem niet bij het feit dat de pijnappelklier geen melatonine meer produceert. Het probleem is dat er iets het systeem verstoort dat ervoor zorgt dat de melatoninespiegel stijgt, effectief is en zijn werk kan doen.

Cortisol is de belangrijkste van deze verstoringen. Melatonine en cortisol zijn fysiologisch antagonistisch: een hoog cortisolgehalte 's avonds onderdrukt direct de melatoninesignalering, ongeacht hoeveel de pijnappelklier produceert. Dit is het meest voorkomende mechanisme achter het gevoel van alert maar moe te zijn, waarbij het lichaam vermoeid is, maar het zenuwstelsel alert blijft en niet wil slapen.

Magnesiumtekort is een andere factor die vaak over het hoofd wordt gezien. Magnesium is een noodzakelijke cofactor bij de synthese van melatonine, en een tekort, wat veel voorkomt bij volwassenen in het Verenigd Koninkrijk, belemmert direct het vermogen van het lichaam om voldoende melatonine aan te maken. Ook vitamine B6 in zijn actieve vorm is nodig voor de omzetting van tryptofaan in serotonine, wat op zijn beurt de voorloper is van melatonine. Wanneer deze cofactoren onvoldoende aanwezig zijn, wordt het syntheseproces beperkt, ongeacht de functie van de pijnappelklier.

Ten slotte is de GABAerge omgeving van belang. Zelfs wanneer melatonine in de juiste hoeveelheden wordt geproduceerd, kan het zijn werk niet effectief doen als het zenuwstelsel in een staat van verhoogde alertheid verkeert. GABA is de belangrijkste remmende neurotransmitter die verantwoordelijk is voor het kalmeren van de neurale activiteit en het mogelijk maken van de overgang naar slaap. Een lage GABAerge activiteit, wat vaak voorkomt bij chronisch gestreste personen, betekent dat melatonine signalen afgeeft aan een systeem dat er niet klaar voor is.

Wat ARC wél doet

ARC is ontworpen om deze onderliggende factoren aan te pakken, in plaats van de output van een systeem dat nog steeds verstoord is, aan te vullen.

Ashwagandha (7% withanoliden, 300 mg) beïnvloedt cortisol via modulatie van de HPA-as. In een 60 dagen durende dubbelblinde, placebogecontroleerde studie werd dit gestandaardiseerde extract geassocieerd met een verlaging van 23% van het ochtendserumcortisol in vergelijking met placebo. Het herstellen van een gezonde daling van het cortisolgehalte in de avond is naar mijn mening het allerbelangrijkste wat u kunt doen om de omstandigheden voor een natuurlijke melatonineproductie te verbeteren.

Magnesiumbisglycinaat (dat 148 mg elementair magnesium levert) pakt een van de meest voorkomende voedingstekorten aan die verband houden met een verstoorde melatoninesynthese, door gebruik te maken van een zeer biologisch beschikbare vorm die effectief wordt opgenomen in plaats van simpelweg uitgescheiden.

P5P in een dosis van 2,5 mg levert de actieve B6-cofactor die nodig is voor de serotoninesynthese. Door deze stap in het proces van tryptofaan naar serotonine naar melatonine te ondersteunen, beschikt het lichaam over de biochemische bouwstenen die het nodig heeft om op natuurlijke wijze en in de juiste hoeveelheden melatonine aan te maken.

L-theanine (200 mg actief uit een 40% gestandaardiseerd extract) en apigenine (50 mg) ondersteunen de GABAerge tonus en de alfagolfactiviteit in de hersenen, waardoor de neurologische omstandigheden ontstaan ​​die ervoor zorgen dat melatonine effectief kan zijn zodra het is aangemaakt.

Het doel van ARC is niet om te vervangen wat je lichaam doet, maar om de omstandigheden te herstellen waaronder je lichaam dat op de juiste manier kan doen.

Een toelichting op individuele omstandigheden

Ik wil benadrukken dat ik niet beweer dat melatoninesupplementen nooit geschikt zijn. Bij jetlag, ploegendienst of klinisch vastgestelde circadiane ritmestoornissen zijn er goede redenen om het te gebruiken, mits onder de juiste begeleiding van een bevoegd arts.Toen ik bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk als apotheker werkte, was melatonine alleen op recept verkrijgbaar, juist omdat het erkend wordt als een farmacologisch actief hormoon. Het is belangrijk om van die regelgeving op de hoogte te zijn.

Wat ik wil suggereren is dat voor de meeste mensen die melatonine nacht na nacht als slaapsupplement gebruiken, de nuttigere vraag is: wat verstoort de slaap in de eerste plaats? ARC is ontwikkeld rond die vraag.

Als je slecht slaapt omdat je lichaam moeite heeft met de natuurlijke aanmaak van melatonine of er niet goed op reageert, is de meest duurzame oplossing om te begrijpen waarom dat gebeurt en het probleem op dat niveau aan te pakken. Dat is precies waar ARC je bij wil ondersteunen.